Adları Abdullah olan fakîh ve muhaddis dört sahabî. Abadile, Abdullah kelimesinin çoğulu olup "Abdullahlar" anlamına gelmektedir. Ashab içinde iki yüz kadar Abdullah adında sahabî bulunduğu halde Abadile denilince fıkıh ve hadîs'te Abdullah adını taşıyan üç veya dört sahabî kasdedilmiş ve bunlar bu isimle şöhret bulmuşlardır. Bunlar; Abdullah İbn Abbas (ö. 65/687-688), Abdullah İbn Ömer (ö. 74/693), Abdullah İbn Amr (ö. 65/687-688) ve Abdullah İbn Zübeyr (ö. 73/692)'dir (r.anhum). İslam alimlerinden bazıları Abdullah İbn Zübeyr yerine Abdullah İbn Mes'ud (ö. 32/652-653)'u Abadile'den kabul etmektedirler. Fakat İbn Mes'ud'un Abadile'den olmadığı kanaati daha yaygındır (Tecrîd-i Sarîh Tercümesi, I, 27).

Bu büyük sahabîler İslam fıkhına olan vukûfiyetleri ve verdikleri fetvalarla meşhurdurlar. Bu sahabîler Hz. Peygamber (s.a.s.) devrinin genç, dinamik, gayretli, ilim ve ibadete son derece düşkün kimseleriydi. Bu Abdullahlar, Cenab-ı Allah'ın bir lûtfu olarak Rasûlullah'tan sonra uzun müddet yaşamış ve diğer büyük sahabilerden de öğrendiklerini kendilerinden sonra gelen nesillere öğretmişlerdir. Abadile herhangi bir İslamî problemin çözümünde aynı görüşü belirtmiş ve aynı paralelde ictihad etmişlerse onların bu görüşüne "Abadile'nin görüşü" denir. Bu tabir fıkıh usûlünde yerleşmiş bir tabirdir.

Ahmed AĞIRAKÇA